ระดับคือร่องรอยของการตัดสินใจก่อนหน้า
แนวรับและแนวต้านเป็นชื่อเรียกพื้นที่ที่ราคาเคยหยุด กลับตัว หรือซื้อขายหนาแน่น ไม่ใช่กำแพงจริง โซนมักซื่อตรงกว่าเส้นเดียว เพราะข้อมูลราคา spread และผู้เข้าร่วมแตกต่างกัน จดกติกาวาดขอบให้ทำซ้ำได้ เช่น ใช้ body ของแท่งที่กำหนด หรือใช้ช่วงราคาทั้งหมดของฐานราคา
สร้างโซนจากหลักฐานที่ชี้ให้ดูได้
เริ่มจากปฏิกิริยาที่เห็นบนกราฟ เช่น การออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็ว การปิดใกล้ระดับเดิมซ้ำ หรือช่วงสะสมก่อนหน้า จดกรอบเวลาและวันที่ อย่าขยายโซนไปเรื่อย ๆ ให้ครอบคลุมปฏิกิริยาที่เกิดทีหลังทั้งหมด เพราะจะทำให้แนวคิดหักล้างไม่ได้ หากโซนกว้างจนกินช่วงราคาปัจจุบันส่วนใหญ่ ก็อาจแยกตำแหน่งต่าง ๆ ไม่ได้
การทดสอบซ้ำตีความได้มากกว่าหนึ่งแบบ
การตอบสนองครั้งที่สองหรือสามอาจแสดงว่าผู้เข้าร่วมคนอื่นสนใจพื้นที่นั้น แต่การซื้อขายซ้ำก็อาจเปลี่ยนคำสั่งที่เหลืออยู่ จึงไม่มีกฎสากลว่าทดสอบแต่ละครั้งแล้วระดับจะแข็งแรงขึ้นหรืออ่อนลง ให้เปรียบเทียบว่าราคาเข้ามาอย่างไร ใช้เวลาอยู่นานแค่ไหน และออกจากบริเวณอย่างไร การเด้งเร็วกับการค่อย ๆ ไหลผ่านเป็นคนละข้อสังเกต แต่ทั้งคู่ก็ไม่ได้ให้ความแน่นอนโดยไม่มีการทดสอบ
วางแผนทั้งกรณีตอบสนองและกรณีล้มเหลว
ก่อนนำพื้นที่ไปใช้ ให้ระบุว่าปฏิกิริยาใดสนับสนุนแนวคิดและอะไรขัดแย้ง ไส้เทียนเข้าโซน การปิดในโซน และการปิดเลยโซนหลายแท่งเป็นคนละเหตุการณ์ ต้องตัดสินก่อนว่าเหตุการณ์ใดสำคัญต่อสมมติฐาน วางจุดยกเลิกตรงที่เหตุผลเดิมใช้ไม่ได้ แล้วคิดถึงความผันผวนและต้นทุนของสินทรัพย์ด้วย ขอบที่ดูสวยบนกราฟอาจใกล้เกินกว่าจะทนการแกว่งปกติ
ตัวอย่าง: เปลี่ยนกรอบสี่เหลี่ยมให้เป็นสิ่งทดสอบได้
สมมติราคาเคยปฏิเสธบริเวณ 2,320–2,325 สองครั้งบนกราฟรายชั่วโมง ให้กำหนดขอบโซนครั้งเดียวและบันทึกทุกครั้งที่ราคากลับมาทดสอบ การทดสอบอาจวัดว่ามีแท่งรายชั่วโมงปิดต่ำกว่า 2,320 ภายในหกแท่งถัดไปหรือไม่ และบันทึกระยะเคลื่อนออกจากโซนสูงสุดแยกต่างหาก วิธีนี้สร้างคำถามที่ทำซ้ำได้ แต่ไม่ได้ทำให้โซนกลายเป็นพื้นราคาที่รับประกัน