เริ่มจากจำนวนเงินที่ยอมเสี่ยง
ขนาดสถานะควรตามจุดที่แนวคิดใช้ไม่ได้ ไม่ใช่กำไรที่หวังไว้ ก่อนอื่นกำหนดผลขาดทุนสูงสุดตามแผนเป็นสกุลเงินในบัญชี ซึ่งคุณรับมือได้แม้เกิดการขาดทุนต่อเนื่อง ตัวเลขนี้เป็นขีดจำกัดเพื่อวางแผน ไม่ได้รับประกันว่าผลขาดทุนจริงจะไม่เกิน เพราะ gap, slippage และปัญหาการส่งคำสั่งอาจทำให้เกินได้ อย่าเลือกขนาดก่อนแล้วค่อยขยับจุดยกเลิกให้ใกล้ขึ้นเพื่อให้ตัวเลขดูพอดี
ใช้คณิตศาสตร์ตามสัญญาจริงของสินทรัพย์
สูตรประมาณทั่วไปคือ ขนาดสถานะ = เงินที่ยอมเสี่ยง ÷ (ระยะ stop × มูลค่าเงินต่อหนึ่งหน่วยราคาและหนึ่งหน่วยสถานะ) ค่า “มูลค่าเงิน” ขึ้นกับขนาดสัญญา สกุลเงินอ้างอิง สกุลเงินบัญชี และการตั้งค่าของโบรกเกอร์ CFD, futures, หุ้น และคู่เงินจึงใช้ข้อมูลไม่เหมือนกัน ตรวจสอบรายละเอียดและวิธีแปลงสกุลเงินจากโบรกเกอร์หรือตลาดที่ใช้จริง อย่าคัดลอกเครื่องคำนวณของสินทรัพย์คนละตัว
ตัวอย่างคำนวณพร้อมสมมติฐานชัดเจน
สมมติเพื่อการเรียนว่า สถานะหนึ่งหน่วยได้หรือเสีย 1 ดอลลาร์ต่อการเคลื่อนไหวราคา 1.00 ดอลลาร์ เงินเสี่ยงตามแผน 50 ดอลลาร์ และระยะถึงจุดยกเลิก 2.50 ดอลลาร์ ก่อนรวมต้นทุนจะได้ 50 ÷ 2.50 = 20 หน่วย หาก spread, commission และ slippage รวมกันเพิ่มต้นทุนประมาณ 0.20 ดอลลาร์ต่อหน่วย การคำนวณจะเป็น 50 ÷ (2.50 + 0.20) = ประมาณ 18.5 หน่วย นี่เป็นตัวอย่างเลขคณิตเท่านั้น มูลค่าสัญญาและขนาดขั้นต่ำจริงอาจต่างกันมาก
รวมต้นทุนและการจับคู่คำสั่งที่ไม่สมบูรณ์
ระยะบนกราฟไม่ใช่ผลขาดทุนทั้งหมด ให้รวม spread, commission, ค่าถือสถานะถ้ามี และเผื่อ slippage คำสั่ง stop อาจจับคู่ที่ราคาแย่ลงในช่วงตลาดเร็วหรือเกิด gap Replay ที่สมมติว่าทุกคำสั่งได้ราคาตามที่แสดงอาจประเมินผลงานสูงเกินจริง จดสมมติฐานไว้ในบันทึก และใช้ค่าประมาณแบบระมัดระวังเมื่อยังไม่รู้ต้นทุนแน่ชัด
คุมความเสี่ยงรวมและสถานะที่สัมพันธ์กัน
หลายสถานะอาจพึ่งพาการเคลื่อนไหวเดียวกัน แม้ชื่อสินทรัพย์ต่างกัน เช่น สถานะทองคำ คู่เงินที่สัมพันธ์กัน และโลหะอีกตัวอาจขาดทุนพร้อมกันภายใต้เหตุการณ์เดียว ติดตามความเสี่ยงรวมที่ยังเปิดและผลของเหตุการณ์ร่วม ควบคู่กับความเสี่ยงต่อรายการ กำหนดจุดทบทวน drawdown และกติกาลดกิจกรรมหลังขาดทุนต่อเนื่อง จุดประสงค์คือรักษากระบวนการให้อยู่ในขอบเขตที่กำหนดไว้ก่อนอารมณ์และผลล่าสุดเข้ามามีอิทธิพล